(Hoofdstraat Nu & een jaar of veertig geleden) Dat het kinderlijk eenvoudig is om tegen het lokale systeem aan te schoppen, zullen wij allerminst ontkennen, maar dit heeft niets met schoppen van doen, maar slechts een zoveelste poging om ze met dat zelfde reukorgaan op de feiten te drukken. Het is nu eenmaal zo als het is. Niet mooier, noch slechter dan dat het is, maar gewoon de realiteit. Het beleid hangt van tegenstrijdigheden aan elkaar, want wat vandaag ja is, kan morgen zo maar nee zijn, terwijl er voor overmorgen alweer een ja klaar ligt. Bouw een iets te hoge schutting en je krijgt gelazer over onveiligheid dan wel te maken met een steigerende schoonheidscommissie, maar een Taj Mahal-achtige vestiging van de Albert Heijn alsmede het bijbehorende (totaal niet in het straatbeeld passende) appartementen/winkelcomplex aan de Traaij kan en mag allemaal. Evenals de overbebouwing op het voormalige melkfabriekterrein aan de Buntlaan, de kindercrèche op Valentijn en het haast verstikkende propwerk op het voormalige Sanatoterrein, wat toch onbetwist het schoonste voorbeeld is van hoe een bepaald doel alle middelen schijnt te kunnen heiligen. Kan een ieder zeggen wat hij wil, maar dan is toch helemaal niet zo verwonderlijk dat wij totaal geen vertrouwen hebben in de bestuurlijke kwaliteiten onzer gemeente. Wat ze hier nu precies wensen na te streven is - althans voor ons - volslagen onduidelijk, want aan de ene kant werpen ze zich hier op als hoeders van het grote groen, maar laten vervolgens aan de andere kant geen gelegenheid onbenut om ook maar het kleinste stukje groen vol te proppen met hapklare betonbrokken. Dat hier een chronisch gebrek aan euro's ten grond aan ligt begrijpen wij ook wel en dat ze derhalve alles aangrijpen om een paar knaken te scoren geeft onmiskenbaar aan hoe diep ze in de financiële shit zitten, maar dat ze zich daardoor kinderlijk eenvoudig laten imponeren door de ziekelijke bemoeizucht van pseudo notabelen die volstrekt alleen voor alsmede naar het eigenbelang handelen, heeft bij ons het laatste greintje begrip als sneeuw voor de zon doen verdwijnen. Verkeerde keuzes maken is niemand vreemd en ook fouten maken doen we allemaal, maar structureel niet van die verkeerd gemaakte keuzes dan wel fouten leren is toch het overduidelijke bewijs van vakonbekwaamheid, mismanagement, dan wel je werk niet al te serieus nemen. En als je je werk niet serieus neemt, hoe zit het dan met de burgerij? Zijn we slechts melkkoetjes of gaan we er ook nog ooit eens iets nuttigs voor terug zien? En met nuttig bedoelen we dan natuurlijk niet zo'n overbodig iets als een cultuurhuis, overdreven decadent gemeentehuis en/of valse alsmede opgeklopte emotie rond een zogenaamd te restaureren (wat betekent: geheel in authentieke staat terugbrengen) van een voormalig klooster, maar nuttig in de zin van verkeersveiligheid, leefbaarheid en functionaliteit. Je kan het als vanzelfsprekend niet iedereen naar de zin maken, voor en tegen zullen er altijd zijn, maar met een beetje meer evenwichtigheid, consequent zijn, oprecht gemeende belangstelling en het lef om een gemaakte fout toe te geven - dan wel er op terug te durven komen - kom je als gemeente al een stuk geloofwaardiger over dan tot nu toe het geval is. Bovendien zou het totaal geen overbodige luxe zijn om je als beleidsbepaler eens te gaan verdiepen in de maatschappelijke en sociale achtergronden van de gemeente waar je die rol vervult, dan wel gaat vervullen. Beetje beslagen ten ijs komen is toch wel het minste wat er verwacht mag worden, want uit persoonlijke ervaringen is gebleken dat het merendeel nog voor de helft de weg hier niet weet, laat staan waar en wat er nu daadwerkelijk leeft in onze Gevallen Parel. (Traaij/Nassaulaan Nu & ergens in de jaren vijftig.) Maar dat schijnt in de hedendaagse politiek ook geheel niet van belang te zijn. Integendeel. Het ontdekken van persoonlijke grenzen, mogelijkheden alsmede het opleuken van de cv staan onmiskenbaar boven het dienen van een algemeen belang, waardoor wij ons toch niet geheel aan de indruk kunnen ontrekken dat we simpelweg niets meer, dan wel minder zijn dan een project en derhalve overgeleverd zijn aan de grille van een paar bestuurlijk ingestelde carrièrehoeren, die in hun ambitie meer stuk dan beter maken. Wellicht een wat hard oordeel, sowieso zeker niet complimenteus, maar als je de ziel van een dorp als het onze er nog verder uit tracht te rukken dan je voorgangers al hebben gedaan, dan tsja…… jammer dan, maar de gemiddelde vertegenwoordiger trekt na verloop van tijd zijn stutten en wij blijven met de zooi zitten. Voor de herindeling was het echt niet veel beter hoor, laten we daar vooral duidelijk in zijn, maar er werd ons wel iets beters in het vooruitzicht gesteld en dan is het buitengewoon teleurstellend om te moeten constateren dat we na al dat gewauwel omtrent die samenvoeging er feitelijk geen moer beter van zijn geworden. Hoe het financieel met de andere kernen in die tijd was gesteld weten we niet, maar in het onze was er - dankzij pure onkunde - een chronisch te kort aan knaken ontstaan. En alhoewel de lokale bevolking er veel aangelegen was om zelfstandig door het leven te blijven gaan, was het water inmiddels dusdanig hoog tot de gemeentelijke lippen komen staan dat een samenvoeging onafwendbaar was. Bestuur en financiën werden op één grote hoop gegooid, waardoor er - aldus de voorstanders - een stabiel bestuurlijke alsmede financiële basis zou worden gaan gelegd voor de toekomst, maar in werkelijkheid diende het bijeengeschraapte geld der overige kernen deels als opvulmiddel voor het ontstane Driebergse gat, waardoor de alom bekende situatie van "het ene gat, met het andere dichten" is ontstaan. Maar daar schiet je natuurlijk ook geen flikker mee op, dus worden er allerlei mogelijkheden aangegrepen om die broodnodige knaken naar binnen te halen - dan wel binnen te houden - en ontstaat er derhalve de meer dan merkwaardige situatie van volproppen met allerhande nieuwbouw enerzijds en het aan de verkeerde kant bezuinigen anderzijds, waardoor leefbaarheid het uiteindelijke kind van de rekening is. Bovendien schuilt er nog een behoorlijke misvatting in een eventuele toename van woon-, werk-, en toeristenverkeer, aangezien ons wegennet daar simpelweg niet op ingesteld is. Benieuwd wat er dan weer onnodig op de schop zal gaan, want zoals gebruikelijk zullen ze dat pas in gaan zien als het te laat is en er niets meer terug te draaien valt. Eén troost hebben we……er komen weer gemeenteraadsverkiezingen en met en beetje mazzel zitten er in die nieuwe lichting wel getalenteerde bestuurders met kloten alsmede met het groene hart op de juiste plaats, die zich niet laten imponeren door zakkenvullende projectontwikkelaars en/of van die gelukzoekende onderzoekbureau's, maar gewoon uitgaan van hun nuchtere alsmede gezonde verstand. Al zit er maar eentje tussen, dan zijn we al tevreden. Liefst iemand die de waarde van geld kent, dus een bijstandsachtergrond is een absolute pre, maar ook een sociaal liberaal ingestelde facilitair manager, die kan handelen vanuit de eenvoud en ervaring heeft met het optimaliseren van bestaande middelen is wat ons betreft van harte welkom. Stoere jongens, dan wel sterke meiden die je om een boodschap sturen kan, zonder dat het opgeschreven dient te worden. (Nou vooruit, komttie dan....volg de pijl voor de Toen & Nu van Boszicht.)